Epikitet z Hierapolis (około 50-130 r. n.e.) - wyzwoleniec, nauczyciel filozofii w Rzymie, propagator reguł postępowania człowieka w codziennym życiu. Poglądy jego wydano w księdze pod tytułem "Diatryby", a w skróconej postaci jako "Encheiridion" - podręcznik moralności. Tym wydaniem chcemy
Seneka (ok. 4 p.n.e. - 65 n.e.), zwany Seneką Filozofem, rzymski rektor, poeta oraz filozof, przedstawiciel późnego stoicyzmu. Był wychowawcą Nerona. Wmieszany w spisek Pizona z rozkazu cesarza popełnił samobójstwo.
„Diatryby” ani „Encheiridion” nie zostały spisane przez Epikteta, który chciał się trzymać sokratejskiego modelu filozofowania. Spisał je słuchacz Epikteta, historyk Flavius Arrianus. „Diatryby” są wiernym odzwierciedleniem myśli filozofa, zapisanym na własny użytek Arrianusa. „Encheiridion”,
Zawiera: Rozmowa pomiędzy filozofem, Żydem i chrześcijaninem. Etyka, czyli poznaj samego siebie. Tak i nie. Wykład Heksameronu. Rozprawa o pojęciach ogólnych.
Książka ta to dialog wybitnego filozofa, nauczyciela Nerona, Seneki, oraz Epikteta. Odbiorcą owych dialogów było tak zwane szare pospólstwo.
Piotr Abelard urodził się w Le Pallet w roku 1079 niedaleko Nantes. Pochodził z rodziny należącej do stanu rycerskiego. Jego bystrość umysłu, twórcza inwencja, polot i talent – wyniosły go na ołtarze nauki. Był filozofem i teologiem-nauczycielem i myślicielem. W dziedzinie filozofii szczególne
